#52 | Anders verder

Tot en met 6 maart adempauze, zo schreef ik op 25 februari. Waarom 6 maart? O, omdat dit op de maandag na de voorjaarsvakantie viel. En adempauze omdat de vakantie vol zat met zoveel zorg- en huishoudelijke taken en het schrijven er dus niet goed bij paste. Verschillende mensen ondersteunden ons weer deze vakantie. Kan ze een dagje…? Mag ze mee naar…? Pannenkoek hier gegeten, bolus daar gebakken, winkel hier en daar bezocht. Ook dat zorgde af en toe voor adempauze.

Maar wat ik bij deze aangeef is, dat ik na deze adempauze wat minder frequent een bericht zal plaatsen. Is het dan over of is er niets meer te schrijven? Of is het omdat het (bijna) een jaar geleden is? Nee hoor, dat allemaal niet, geenszins. Ook afgelopen week waren er wel momenten die moeilijk waren, maar het gaat op dit moment gelukkig beter met ons. Maar iedere dag een bericht plaatsen is intensief, dus vanaf nu worden het er bijvoorbeeld twee á drie in plaats zes per week. Ik ga dus verder, maar anders verder. En zo is het met rouwen ook: Je gaat verder, want je moet. Anders verder. En ook: veranderd verder.

In de vakantie moest ik nog denken aan de witte kaartjes van Manu Keirse. In het instituut waar Keirse moest spreken gaf de vormingsverantwoordelijke aan dat wanneer patiënten ernstiger ziek worden of als overlijden in het verschiet komt, de medewerkers van het hele instituut blokkeerden, zo verwoordt Keirse in één van z’n lezingen. Keirse gaf de vormingsverantwoordelijke de opdracht witte kaartjes uit te delen: “Geef 14 dagen voordat ik kom spreken drie witte kaartjes aan ieder personeelslid. En als een vraag te binnenschiet, laat ze het opschrijven, verzamel ze allen en laat ze aan mij geven.”

Ik schrijf dit op om de volgende reden. In gesprekken met mensen over het onderwerp ‘rouw en verlies’ zie ik na een verhaal of wat uitleg van mijn kant regelmatig een aha-erlebnis op het gezicht verschijnen. Zulke gesprekken verbinden en ik merk dan dat het openheid biedt om vanuit die inzichten (soms op een later moment) het gesprek te vervolgen. De verhouding gaat dan dieper verder. Anders verder dus. Zoals zoveel.

Ik ben geen rouwdeskundige, maar schrijf op basis van (kinder)ervaringen. Mocht u een wit kaartje hebben, gebruik dan het (witte) contactformulier onder het kopje contact. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s