#61 | …en nog vele jaren

Vandaag is mijn ene dochter jarig, morgen mijn andere dochter, de jongste. Verjaardagen met vaste rituelen, gewoon zoals dat altijd gebeurde. ’s Morgens vroeg op, zingen op bed, bed vol cadeaus en daarna bleven wij met het cadeaupapier achter, de kinderen waren er allang met de cadeaus vandoor. Het gaf niet, het waren en zijn mooie momenten. Nog vele jaren. Dat je er nog lang bij mag zijn.

Vele gedachten passeren weer op deze dag. En zoals het in december ook bij de verjaardag van de oudste was, zo is het nu ook. De gedachten gaan meer terug naar hun geboortedag dan naar hun eerdere verjaardagen. En zo gingen de gedachten naar 10 jaar terug, toen we nog in Goes woonden en ze werd geboren. Momenten die niet hoeven te worden beschreven, want iedereen die ouder mag zijn begrijpt het intieme, het onvergetelijk mooie van zo’n moment. Samen ontvangen. Van ons samen. De jaren daarna vaak terugdenken aan die momenten en ze samen delen. Weet je nog van toen? Weet je nog van dat moment? Dan was één woord genoeg om een heel verhaal weer te laten bloeien. Een verhaal van ons samen. We verzamelden en deelden de herinneringen, hoe eenvoudig heerlijk is het niet om er van te delen. Samen verzamelen. Blijven doen!

En zo zijn die gedachten er ook aan 6 jaar terug. De natuur was wat verder dan nu. Het groen diende zich toen al vroeger rijper aan dat jaar. De toppen van de bomen voren waren al in de bloesem. We waren al gezegend met een zoon en een dochter en eind maart 2011 mocht onze jongste dochter geboren worden. We deelden intens. Samen verzamelen.

Vanmorgen zaten we op bed. Op dat bed. Met z’n vieren en met een brede verzameling herinneringen deelde ik de cadeaus. Morgen nog een keer. Dat ook jij er nog lang bij mag zijn.

Ik bleef weer achter met het cadeaupapier, het gaf ook nu niet. Ik verzamelde, maar samen was er niet meer bij. Het deed me denken aan één van de zovele mooie en diepe gedichten van Joke Verweerd, een gedicht uit haar bundel Samengaan:

Verzamelen

Verzamel
een verzameling
van dagen en van dingen
die mooi en lief en teder zijn,
om als herinneringen
weer op te leven in een tijd
van droefenis en eenzaamheid

Verzamel
honderdduizend maal
de glimlach als een zonnestraal
en drink nu
voor de dorst van later
je dronken aan die lieve schater,
tracht de vervulling nu te vangen
voor al die nachten van verlangen

Verzamel
alles van vandaag
voor als de tijd komt vol van vraag

 


Bron: Verweerd, J. (2000). Samengaan. Zoetermeer; Boekencentrum

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s