#70 | De geamputeerde

Wat ik in het laatste blogbericht Vliesje schreef, bleef me best even achtervolgen. Het leidde niet af van de dagelijkse gang van zaken, want dat kon allemaal gewoon doorgaan, maar het bleef wel malen in gedachten. Tijdens die denksessies, oftewel het rijpen van die gedachten, moest ik denken aan een boekje van C.S. Lewis dat ik laatst las.

Lewis schreef het boekje ‘Verdriet, dood en geloof’, een rouwdagboek aan zijn overleden vrouw H.. Een genadeloze zelfanalyse met een enorme diepte, het vraagt lezen en herlezen. Een dagboek met notities die hij is gaan schrijven ‘om zich te beschermen tegen zijn angsten, overwegingen en gevoelens na het overlijden van zijn vrouw’, zo staat op de flaptekst geschreven.

Ik moest denken aan een notitie die hij richting het einde van het boekje beschrijft: “het was fout toen ik zei dat de stomp van de pijn van de amputatie aan het genezen was. Ik liep erin, doordat er zoveel manieren zijn waarop de wond mij pijn doen kan, dat ik ze slechts één voor één kan ontdekken.”

Soms denk ik dan al ‘een heel eindje te zijn’. Natuurlijk zitten pijn, wond en moed iedere dag in de rugzak, toch slaat sluipschutter akelig onregelmatig toe. Eén voor één.


Bron:
Lewis, C. (2007); Verdriet, dood en geloof. Franeker, Uitgeverij van Wijnen.

https://www.bol.com/nl/p/verdriet-dood-en-geloof/666792858/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s