Vrees en hoop
In oktober 2015 werd bij mijn vrouw Leonie acute myeloïde leukemie (AML) geconstateerd. Na maanden tussen hoop en vrees te hebben geleefd ging het in januari 2016 enigszins beter. Ze heeft in januari 2016 een stamceltransplantatie ondergaan, waarna haar gezondheid door verschillende complicaties toch weer snel achteruitging. In maart 2016 is mijn vrouw en de mama van drie kinderen overleden aan deze complicaties.

Foto: Gerhard Nel

Verlies verweven
Door gedichten, gedachten en ervaringen te delen probeer ik een inkijk te geven in ons leven waarin verdriet, rouw en gemis moesten worden verweven. Daarnaast deel ik over het thema ‘rouwen’ als ik dat tegenkom in boeken, tijdschriften of andere media. Wellicht geeft dit alles wat herkenning en/of erkenning en mag het helpend zijn voor iedereen die een dierbare is verloren.

Verwondering en verwachting
In februari 2018 kruisten de levenspaden van Eline van der Maas-Kranendonk uit Leusden en mij elkaar op bijzondere wijze. In november 2018 mochten we – na beiden elkaars partner op jonge leeftijd te zijn verloren – in het huwelijk treden.

In mei 2020 schonk God ons een zoon, Jonathan. Dat het verlies dagelijks meereist bleek ook toen. Dit intens mooie moment van de geboorte haalde ook dat weer naar boven.

We schreven op ons geboortebericht: Als trotse ouders zijn we dankbaar en blij, verwonderd en stil. Dankbaar, om wat God schenkt. Blij, omdat we oprecht blij zijn met zo’n klein mannetje. Verwonderd, over Gods leiding, Hij is het Die zorgt; op Zijn moment. En stil, wat moeten we eigenlijk anders zijn?

Naast deze website werk ik in mijn vrije tijd aan gedichten en poëzie en ben ik – het zal u niet verbazen – enorme liefhebber van de dichtkunst. Verschillende van mijn gedichten staan op Instagram (@marcelzandee) en Twitter (@onafgehecht).

Mocht u tijdens of na het lezen wat willen delen, schroom dan niet contact met me op te nemen via het contactformulier of anders via e-mail: mzandeecc (@) gmail.com.

Marcel Zandee (Leusden)